۲- با توجه به آشنایی ام با دست اندرکاران رزمایشی که همکاران و برادر از دست رفته ام برای پوشش خبری آن به چابهار اعزام می شدند٬ درباره این حادثه و مقصران آن اطلاعات دقیقی دارم که اگر مانند حوادث قبلی تمامی قصور مسئولان به پای تقدیر و خطای خلبان گذاشته شود قطعا در مراجع قضایی داخلی و در مرحله بعد در دادگاه های بین المللی پیگیری خواهم کرد .

این پیگیری نه فقط به خاطر برادری است که دیگر تنها یادش با من است بلکه برای آن است که شاید از تکرار این گونه حماقت ها در آینده جلوگیری شود . شاید سهل انگاری بعضی ها  برادر ٬ مادر ٬ پدر ٬ همسر ٬ فرزند و ... دیگری را داغدار نکند . همین !

این پیگیری تا رسیدن به نتیجه قطعی در وبلاگ حنجره ای پر خنجر ادامه دارد ...

شکر

که سر به زیری

و گرنه سیب گلویت

هوایی ام می کرد